تبلیغات
پی آواز حقیقت - 70 راه حل-داستان-طرح(21.استفاده ی بیش از حد از چینش و مقدمه سازی)

قالب وبلاگ

هاست لینوكس

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وب سایت و قالب وبلاگ

طراحی وب

شارژ ایرانسل

فال حافظ


دوشنبه 18 اردیبهشت 1391
ن : دانیال عبدالهی نظرات ()

70 راه حل-داستان-طرح(21.استفاده ی بیش از حد از چینش و مقدمه سازی)



بخش بیست و یکم ار ترجمه ی کتاب 70 راه حل برای اشکالات رایج در نویسندگی

21.استفاده ی بیش از حد از چینش و مقدمه سازی[1]

چرا این یک مشکل است؟!

چینش، داستان نیست. تاریخ، داستان نیست. بسیاری ازنویسندگان تازه کار فکر می کنند که باید همه چیز را از قبل از شروع داستان بچینند. با این کار حوصله ی خواننده خیلی زود سر می رود و به هیچ وجه جذب داستان نمی شود. خواننده کشمکش و اکشن می خواهد نه پس زمینه های خسته کننده داستان. این موضوع  نه تنها برای یک کتاب، بلکه برای صحنه و تصویر هم کاربرد دارد. هر وقت کاراکتر خود را نشان می دهید که از خواب بیدار می شود، به جایی رانندگی می کند، به مکانی می رود، و کارهایی می کند که هیچ کششی ایجاد نمی کنند،  از خود بپرسید که آیااین ها ضروری اند یا می شود حذفشان کرد؟

راه حل: یک قاعده ی کلی در مورد نمیاشنامه نویسی هست. تا جایی که می توانید کار در اکشن را شروع کنید. پس زمینه های داستان را همیشه می توان بعدا، اضافه کرد. وقتی که خواننده برای فهمیدن ماجرا به آن اطلاعات نیاز مبرم دارد .

ببینید فرانک هربرت در کتاب کلاسیک خود "کودن"[2]  چه کار کرده. او برای این کتاب یک دنیای کاملا جدید خلق کرده است. اما کتاب را با توضیح و تفصیل دادن در مورد دنیایش شروع نمی کند. در عوض، او از جایی شروع می کند که خواننده با قهرمان[3]، کشمکش و اکشن داستان درگیر می شود و بعد به توضیح گوشه های از دنیای خود می پردازد و این کار را فقظ زمانی انجام می دهد که خواننده برای فهمیدن ادامه داستان به آن نیاز دارد. به عنوان مثال، هربرت در داستانش سفر فضایی دارد. با این حال این سفر را توضیح نمی دهد مگر زمانی که قهرمان داستان سوار بر عرشه ی کشتی می شود. این، لحظه ی مناسب برای توضیح دادن است.

فقط زمانی اطلاعات را به خواننده بدهید که برای درک داستان و قهرمان آن به آن نیاز دارد، و نه زودتر

 



[1] setup

[2] Dune

[3] protagonist