تبلیغات
پی آواز حقیقت - 70 راه حل-صحنه و ساختار(29.استفاده از نشانه های نامناسب برای گفتگو)

قالب وبلاگ

هاست لینوكس

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وب سایت و قالب وبلاگ

طراحی وب

شارژ ایرانسل

فال حافظ


چهارشنبه 10 خرداد 1391
ن : دانیال عبدالهی نظرات ()

70 راه حل-صحنه و ساختار(29.استفاده از نشانه های نامناسب برای گفتگو)



بخش بیست و نهم از ترجمه ی کتاب 70 راه حل برای اشکالات رایج در نویسندگی

29. استفاده از نشانه ی  گفتگو[1]ی نامناسب

چرا این یک مشکل است؟

درصد بالایی از ارتباطات روزانه به صورت غیرزبانی است. با این حال، به عنوان نویسنده تمام چیزی که شما در اختیار دارید، واژه است.  در این وضعیت، نویسنده های تازه کار سعی می کنند این کمبود را با استفاده از نشانه ای گفتگوی( کلماتی که به صحبت کردن کسی اشاره می کنند) قوی پر کنند. در نتیجه در این کتاب ها افراد زیادی را در حال جیغ زدن، زیر لب سخن گفتن،زمزمه کردن، فریاد زدن و ... می بینیم. این کلمات روی اعصاب خواننده هستند، به خصوص وقتی بیش از یک بار از آن ها استفاده شود. شما نمی توانید در یک خط صحبت، بخندید، افسوس بخورید یا اخم کنید.

راه حل: گفت کلمه ای است که نوشته می شود ولی توجهی به آن نمی شود.خوانندگان از روی گفت رد می شوند، در حالی که می دانند چه کسی گفت و این کلمه روی اعصابشان نیست. مطمئن شوید که نشانه ی گفتگو با اولین جمله از پاراگراف یا گفتگو همراه است. بگذارید خواننده قبل از این که بفهمد چه کسی همه ی گفتگو ها را انجام داده، کمی سختی بکشد.

یک تکنیک دیگر برای تعیین هویت گوینده، نشان دادن عمل داستانی( که از نظر زمانی کمی با گفتگو فاصله داشته باشد) و ارجاع به چیدمان[2] است.



[1] Dialogue tag

[2] setting