تبلیغات
پی آواز حقیقت - 70 راه حل-صحنه و ساختار(33. صحنه را نمی چینید)

قالب وبلاگ

هاست لینوكس

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وب سایت و قالب وبلاگ

طراحی وب

شارژ ایرانسل

فال حافظ


دوشنبه 22 خرداد 1391
ن : دانیال عبدالهی نظرات ()

70 راه حل-صحنه و ساختار(33. صحنه را نمی چینید)

کلمات کلیدی : داستان , نویسنده , نویسندگی , اشتباهات , صحنه , ساختار ,


بخش سی و سوم از ترجمه کتاب 70 راه حل برای اشکالات رایج در نویسندگی

33.صحنه را نمی چینید

چرا این یک مشکل است؟

یک فیلم یا نمایش، دارای یک صحنه ی فیزیکی برای دیدن تماشاگران است. تمام آن چه نویسنده با در اختیار دارد واژه ها هستند. بسیاری از نویسنده ها چون صحنه را در ذهن خود می بینند، گمان می کنند که خواننده هم  می تواند آن را ببیند، در نتیجه خود را برای چیدن صحنه زیاد به زحمت نمی اندازند. یا فکر می کنند چیدن صحنه یعنی توصیف محیط فیزیکی برای خواننده.

شما باید چیزی بیش از چیدمان اصلی صحنه را بنا کنید. برای هر صحنه یک چیدمان نیاز هست. هر وقت که شما به یک صحنه ی جدید می روید، خیلی سریع باید خواننده را جهت دهی کنید. بعضی نویسنده ها این کار را خیلی با تاخیر انجام می دهند یا اصلا انجام نمی دهند. در این حالت، خواننده تصور می کند که در خلائی بدون جزئیات همراه با شخصیت ها شناور است.

راه حل: در چند پاراگراف اول یک صحنه، شما باید خواننده را در مورد چند موضوع، جهت دهی کنید:

·        چه کسی در صحنه است؟ اجازه بدهید خواننده بداند چه شخصیت هایی در صحنه حضور دارند. سعی کنید در صحنه مامور مخفی نداشته باشد. کسی که کمین کرده و ناگهان به اندازه ی سه صفحه صحبت می کند و خواننده را غافلگیرمی کند.

·        این صحنه کجاست؟ اگر صحنه در یک مکان جدید است، به خواننده اجازه بدهید حسی از این مکان جدید داشته باشد. اگر این صحنه، صحنه ایست که خواننده قبلا دیده، بگذارید در صورتی که چیزی تغییر کرده ،او متوجه این تغییر شود.

·        نسبت به صحنه ی قبلی در چه موقعیت زمانی قرار دارد؟ آیا یک تاخیر داشته ایم؟ چه قدر؟ چه موقعی از روز است؟ آیا  در یک مکان بیرونی بیرون هستیم؟ هوا چه طور است؟ اگر داخلیم، نور چه طور است؟

·        از چه زاویه ای، خواننده دارد این صحنه را نگاه می کند؟ زاویه ی دید، در چگونه دیده شدن صحنه توسط خواننده تاثیر دارد.